Με αφορμή τον τραγικό θάνατο μιας 43χρονης τουρίστριας πριν από λίγες ημέρες στην Κόρινθο, όταν στηθαίο μπαλκονιού κατέρρευσε και την καταπλάκωσε, άνοιξε μια έντονη συζήτηση τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο για την κατάσταση των κτηρίων.

Η εικόνα της Κορίνθου, δυστυχώς, «μιλά» από μόνη της. Δεν χρειάζεται να έχει ζήσει κανείς τους σεισμούς του παρελθόντος ή να γνωρίζει την ηλικία των κτηρίων, για να αντιληφθεί την επιβάρυνση τους. Είναι κάτι που διακρίνεται εύκολα, σε κάθε γωνιά της πόλης. Ας μην αναφερθούμε στη διάβρωση, για κτήρια που βρίσκονται κοντά στην παραλιακή ζώνη.

Πολλές πολυκατοικίες βρίσκονται σε εμφανώς κακή κατάσταση, χωρίς ουσιαστική συντήρηση εδώ και δεκαετίες. Αυτό συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο πτώσης σοβάδων, μαρμάρων και άλλων δομικών στοιχείων, θέτοντας σε κίνδυνο ανυποψίαστους πολίτες.

Είναι σαφές ότι η αποκατάσταση δεν αποτελεί μια απλή ή εύκολη διαδικασία. Και, φυσικά, δεν οφείλονται όλες οι περιπτώσεις σε αδιαφορία. Η παρατεταμένη οικονομική κρίση της χώρας έχει αναγκαστικά μεταθέσει τέτοια ζητήματα σε δεύτερη προτεραιότητα για πολλούς ιδιοκτήτες.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει. Πρέπει να ξεκινήσει άμεσα ένας συστηματικός έλεγχος των κτηρίων από την πολιτεία; Η απάντηση μοιάζει αυτονόητη, θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει ήδη.

Μέχρι τότε όμως, τι γίνεται;

Ήδη παρατηρείται ότι το τραγικό αυτό περιστατικό κινητοποίησε αρκετούς ιδιοκτήτες στην Κόρινθο, οι οποίοι τοποθετούν προστατευτικές κορδέλες και προειδοποιητικές πινακίδες, επισημαίνοντας τον κίνδυνο πτώσης δομικών υλικών.

Ωστόσο, υπάρχει ο φόβος ότι αυτή η πρακτική, παρότι ξεκινά με καλή πρόθεση – έστω και με αφορμή την απώλεια μιας ζωής – ενδέχεται σύντομα να οδηγήσει σε μαζικές «εκκενώσεις» πεζοδρομίων.