Την εποχή εκείνη ο Γιάννη Αντετοκούνμπο βρισκόταν στον Φιλαθλητικό και οι άνθρωποι του συλλόγου είχαν πέσει πάνω του για να τον προπονήσουν, να βελτιώσουν τη σωματοδομή του που ήταν επιβαρυμένη και αδύναμη από τον τρόπο ζωής του. Έχουν γραφτεί ακόμα και βιβλία για την οικονομική κατάσταση της οικογένειας Αντετοκούνμπο, για το ψυγείο που ήταν σχεδόν πάντα άδειο, για το γεγονός πως ο Γιάννης και τα αδέρφια του αναγκάζονταν να λείπουν σε πάρα πολλές προπονήσεις για να μετατραπούν σε πλανόδιοι πωλητές και να φέρουν χρήματα στο σπίτι.

Μέχρι εκείνο το διάστημα ο Γιάννη δεν είχε καν αποφασίσει ή συνειδητοποιήσει ότι θα μπορούσε να ακολουθήσει επαγγελματική πορεία στο μπάσκετ.

Πώς μπήκε στο προπονητικό πρόγραμμα

Το αίτημα για ένταξη στο πρόγραμμα που θα πραγματοποιούνταν στο Λουτράκι, έγινε αποδεκτό από τον διευθυντή του αθλητικού κέντρου Αχιλλέα Δεμέναγα με παρότρυνση του Βελλινιάτη που είχε δει ώς “προσωπική υπόθεση” την ανέλιξη του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Και έγινε αποδεκτό λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων.

Αθλητικά χαρακτηριστικά και η ανάγκη να αγωνιστεί με τους “μεγάλους”

Λέγεται πως τότε ο Δεμέναγας είχε δει ένα ψηλό αγόρι με ύψος 1,95μ. με ένα σώμα ψηλό και πολλά υποσχόμενο, χωρίς ωστόσο τεχνικά να έχει κάτι ιδιαίτερο. Είχε όμως ένα δολοφονικό βλέμμα όταν έπαιζε και ήθελε να αγωνιστεί με τους καλύτερους. Γίνεται σαφές βέβαια ότι εκείνη την περίοδο τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Θανάση που ήταν ήδη 18 χρονών και είχε φανταστικά σωματικά προσόντα.

Κατά τη διάρκεια των ημερών που παρέμεινε στο Λουτράκι, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο συνήθιζε να κάνει προπόνηση για την τεχνική του και τη φυσική του κατάσταση τα πρωινά, ενώ τα απογεύματα αφιερώνονταν στη βελτίωση στο 1Χ1, 3Χ3, 5Χ5, σε διαφορετικές αναμετρήσεις.

Έχει γραφτεί, επίσης, ότι μπορεί ο Γιάννης να πήγε στο Λουτράκι για την προσωπική του εξέλιξη, αλλά πολλοί δεν κρύβουν ότι σε μεγάλο βαθμό ο βασικός στόχος ήταν να εξασφαλιστεί ότι το αγόρι θα έτρωγε όλα τα γεύματα της ημέρας τακτικά και ισορροπημένα.

Ο κόουτς Δεμέναγας θυμάται ότι υπήρχε μια ομάδα με όσους γεννήθηκαν το 1991 και το 1992, που ήταν το ανώτερο επίπεδο. Στην αρχή ο Γιάννης είχε τοποθετηθεί με τα παιδιά της ηλικίας του, γεννηθέντες το 1994, αλλά όταν είδε την προπόνηση των μεγάλων παραπονέθηκε ότι ήθελε να είναι μαζί τους και έτσι αποφασίστηκε να ανέβει στη μεγάλη ομάδα ώστε να μην απογοητευτεί.

Δεν σταμάτησε στιγμή να “δουλεύει”

Αξίζει να σημειωθεί επίσης, ότι όπως σε όλα τα αθλητικά κέντρα του μπάσκετ, υπήρχαν διαστήματα της μέρας αφιερωμένα στην ψυχαγωγία και την ξεκούραση. Ο Γιάννης όμως όλες αυτές τις ώρες τις πέρναγε στο γήπεδο ή στο γυμναστήριο. Έκανε προπόνηση συνέχεια, όλες τις ώρες.

Το φαγητό…

Τελευταίο ενδιαφέρον στοιχείο μέχρι τις 11 Ιουλίου που ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα, είναι στο κομμάτι του φαγητού. Ο Γιάννης έφαγε για πρώτη φορά πολύ και με όρεξη, με αποτέλεσμα να είναι ο μοναδικός αθλητής που πήρε βάρος σε τόσες λίγες ημέρες.