Ο Δήμος έχει κατά καιρούς εκφράσει την επιθυμία του να γίνει ένας ενεργειακά πρωτοπόρος Δήμος με καθαρές πηγές ενέργειας και να χρησιμοποιήσει και σύγχρονα χρηματοδοτικά μέσα για την επίτευξη των στόχων. Παράλληλα, ενώ συζητάμε πια για ενεργειακή καθαρή μετάβαση, ο Δήμος επιθυμεί να φέρει το φυσικό αέριο σαν «καθαρό» καύσιμο, αντικαθιστώντας δηλαδή το πετρέλαιο στη θέρμανση με φυσικό αέριο, και κατά καιρούς έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ τέτοιας μετάβασης λέγοντας προς τους Δημότες ότι θα φέρει 30-40% εξοικονόμηση στα νοικοκυριά, δίνοντας έτσι και το στίγμα ότι πρέπει να προβούν προς τέτοιες αλλαγές στα κτίριά τους. Το ερώτημα όμως που μένει είναι, με ποια λογική ο Δήμος παίρνει θέση; Έχει μελέτες που να αποδεικνύουν την εξοικονόμηση καυσίμου στην 10-20ετία; Γνωρίζοντας ότι το φυσικό αέριο δεν είναι ένα καθαρό καύσιμο και δεν μειώνει το CO2 σε μεγάλο βαθμό, έχει εξετάσει εναλλακτικές που να τον κάνουν έναν όντως ενεργειακά πρωτοπόρο Δήμο; Έχει υπολογίσει εφόσον το στηρίζει το πραγματικό κόστος για τα νοικοκυριά στη 10-20ετία; Μήπως θα έπρεπε να δει το ενεργειακό αδιέξοδο από την κατακόρυφη αύξηση των τιμών ήδη; Ενώ αναφέρει ότι το φυσικό αέριο θα το έχουμε για μια μικρή περίοδο μόνο, έχει άραγε εικόνα πόσο δύσκολο είναι να φύγεις από αυτό το καύσιμο του οποίου οι υποδομές θεωρούνται stranded assets και lock-in επενδύσεις και τα παραδείγματα χωρών δείχνουν τεράστια κόστη μετά; Μήπως θα έπρεπε να παρουσιαστούν πρώτα μελέτες στο Δήμο προτού παρθούν αποφάσεις και υπογραφούν συμβάσεις; Μπορεί να είναι μια ιδιωτική επένδυση, αλλά είναι μια ενεργειακή επένδυση η οποία έχει κοινωνικό κόστος και ρυθμίζει και το ενεργειακό μέλλον του Δήμου, άρα πρέπει και ο Δήμος να απαιτήσει διάφανη πληροφόρηση και στοιχεία.

Δείτε αναλυτικά τη μελέτη ΕΔΩ

Σημαντικό είναι να αντιληφθούμε ότι το ενργειακό μέλλον αλλάζει ριζικά μετά και τις ανακοινώσεις και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Ιούλιο για το νέο πακέτο Fit-for-55, που θα μας μετατρέψει σε κλιματικά ουδέτερη κοινότητα. Η θέρμανση κατοικιών και τα κτίρια γενικά θα έχουν ηγετικό ρόλο, καθώς αποφασίστηκε η μη χρηματοδότηση ορυκτών καυσίμων και αερίων σε λέβητες εφεξής, η αντικατάσταση των υπαρχόντων από καθαρές τεχνολογίες, η αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας των κτιρίων, η θεσμοθέτηση του συστήματος αδειών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (που ουσιαστικά θα θέτει μια τιμή από 30-100 €/τόνο CO2) για κάθε ορυκτό καύσιμο και αέριο που εισάγεται στη θέρμανση και άλλα. Ενισχυμένος είναι ο ρόλος των Δήμων, οι οποίοι θα έχουν και ποσοτικούς στόχους για να βοηθήσουν τα ενεργειακά φτωχά νοικοκυριά (ενεργειακή ένδεια) με
δράσης ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων τους και ΑΠΕ, και θα πρέπει να παρουσιάζουν σχέδια θέρμανσης και ψύξης στην επικράτειά τους χωρίς ορυκτά καύσιμα.

Δεδομένων των αλλαγών αυτών, γιατί ο Δήμος συνεχίζει να στηρίζει τα ορυκτά καύσιμα;

Για να δωθούν κάποιες απαντήσεις προς τους Δημότες παρουσιάζεται αναλυτικά μέρος της μελέτης που εκπονήθηκε στα πλαίσια τριών Ευρωπαϊκών έργων για τα σενάρια θέρμανσης στην Κορινθία με αντικείμενο την παρουσίαση της οικονομικής βιωσιμότητας επιλογών του Δήμου Κορινθίων σχετικά με το φυσικό αέριο στη θέρμανση και η διερεύνηση της επιβάρυνσης για τον καταναλωτή συγκρίνοντας με τις εναλλακτικές πολιτικές οι οποίες θα μπορούσαν να υλοποιηθούν. Εάν ο Δήμος αποφασίσει να δει μπροστά και συνεισφέρει με πολιτικές προς την ενεργειακή εξοικονόμηση και την μετάβαση κατευθείαν σε καθαρές τεχνολογίες, χωρίς ορυκτά καύσιμα, μπορεί πραγματικά να βοηθήσει τους Δημότες του. ο Δήμος Κορινθίων δε θα πρέπει να προσβλέπει σε εξοικονόμηση στα νοικοκυριά από το φυσικό αέριο στον ορίζοντα 10ετίας με βάση και τις νέες Ευρωπαϊκές πολιτικές και της επικείμενης αναθεώρησης του Εθνικού Σχεδίου Ενέργειας και Κλίματος (ΕΣΕΚ) αλλά αντιθέτως θα πρέπει να προωθήσει έγκαιρα τις ενεργειακές αναβαθμίσεις κτιρίων μέσω της συμμετοχής του σε Εθνικά προγράμματα (Εξοικονομώ – Αυτονομώ) με πολύ χαμηλό κόστος. Τα οφέλη είναι πολλαπλά και θα μπορέσει (σε συνεργασία με τους άλλους Δήμους της ΠΕ Κορινθίας) να ανακουφίσει 1400 νοικοκυριά κατ’ έτος με πλήρη ενεργειακή αναβάθμισή τους ώστε να ξεφύγουν από τη ραγδαία αυξανόμενη ενεργειακή ένδεια (που θα είναι και άμεσα συμβατική υποχρέωση του Δήμου). Το βασικό λοιπόν είναι προτού υπογραφούν συμβάσεις με εταιρείες για αλλαγή θέρμανσης σε νέα ορυκτά καύσιμα, οι Δήμοι θα πρέπει να έχουν αναλυτικές μελέτες για τη βιωσιμότητα και την τελική επιβάρυνση στον καταναλωτή, ώστε να συγκρίνουν και τις εναλλακτικές. Το κόστος των ορθών αποφάσεων τώρα θα είναι πολύ μικρότερο στο μέλλον (και διαχρονικά θα φέρει και όφελος) από το να πάρουμε την ορθή απόφαση μετά (που θα είναι πολύ υψηλότερο και με λιγότερες δυνατότητες χρηματοδότησης). Τέλος, τέτοια θέματα πρέπει να μπαίνουν απαραίτητα σε δημόσιο διάλογο ανοιχτό γιατί αφορούν το ενεργειακό μέλλον μιας περιοχής.

Βλάσης Οικονόμου
Institute for European Energy and Climate Policy