Ο Σταμάτης Κραουνάκης τόνισε, ότι τον συνδέει μια βαθιά προσωπική και φιλική σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό, διευκρινίζοντας όμως ότι η παροχή της μουσικής δεν αποτελεί δημόσια ψήφο, αλλά δημόσια θέση ενός καλλιτέχνη που τιμά τις φιλίες του. «Μόνο οι φιλίες έχουν σημασία», δήλωσε χαρακτηριστικά, ενώ παραδέχτηκε ότι είναι «παιδί του ΚΚΕ», παρά τις κατά καιρούς διαφωνίες του.

Η κατακερματισμένη Αριστερά

Ο Σταμάτης Κραουνάκης δεν μάσησε τα λόγια του για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση, περιγράφοντας την Αριστερά σαν μια πολυκατοικία όπου οι ένοικοι κατεβάζουν τα σκουπίδια και δεν λένε ούτε καλημέρα μεταξύ τους. Χαρακτήρισε αυτή τη στάση «βαθύτατο εγωισμό», όπου ο καθένας μετράει το «πόσο αριστερός είναι», αδιαφορώντας για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Επιπλέον, άσκησε κριτική στη Νέα Δημοκρατία, λέγοντας ότι είναι ένα κόμμα «εκπαιδευμένο να εξαγοράζει τον αντίπαλο», ενώ εξέφρασε τη λύπη του για την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να ιδρύσει πολιτικό κόμμα, θεωρώντας ότι αυτό «κατεβάζει το επίπεδο» του αγώνα της.

Η «Λυσιστράτη» ως πολιτική πράξη

Για τον Κραουνάκη, η τέχνη βρίσκεται πάντα πάνω από την πολιτική. Η δική του «Λυσιστράτη», ένα έργο που δουλεύει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, αποτελεί μια συγχώνευση όλων των εποχών του θεάματος: τραγωδία, κωμωδία, επιθεώρηση και καμπαρέ.

«Ό,τι έχω να πω πολιτικά, το λέω μέσα στο έργο», σημείωσε, τονίζοντας ότι οι πολιτικές αντιστοιχίες από το 411 π.Χ. μέχρι σήμερα είναι τρομερές. Στην παράσταση συμμετέχει ένας θίασος 30 ατόμων, με τη Λένα Ουζουνίδου στον ομώνυμο ρόλο και τον διεθνούς φήμης Τάκη Χατούπη (Reponse) στα σκηνικά και τα κοστούμια.

Κλείνοντας, ο αγαπημένος συνθέτης αναφέρθηκε στο χρέος του καλλιτέχνη, θυμίζοντας μια κουβέντα του Μάνου Χατζιδάκη: «Ο επώνυμος οφείλει να λέει δυνατά αυτό που ο ανώνυμος αδυνατεί». Δηλώνοντας ευγνώμων για την αγάπη του κόσμου, υπογράμμισε ότι η στάση ζωής του είναι η δική του ανταπόδοση προς τη χώρα.

Η «Λυσιστράτη» ετοιμάζεται να συναντήσει το κοινό κάτω από την Ακρόπολη, σε μια παράσταση που ο ίδιος περιγράφει ως έναν «μικρό αγιασμό» πριν τη συνάντηση με την εποχή μας.