Αφού λοιπόν είμαστε μανούλες στο τρολάρισμα, δεν θα μπορούσαμε να μην έχουμε μία πολιτεία που να αποτυπώνει το ταπεραμέντο μας σε όλες της τις εκφάνσεις.

Εννέα χρόνια πέρασαν – όμως τι είναιεννέα έτη μέσα στην αιωνιότητα, ο χρόνος είναι σχετικός άλλωστε, όλοι το ξέρουν αυτό – και ένας ευαίσθητος ελαιοχρωματιστής δεν μπορούσε άλλο να ζει με τις τύψεις του που κάποτε έκλεψε ολομόναχος τρεις πίνακες από την Εθνική Πινακοθήκη.

Όταν κατάλαβε ότι η αστυνομία ήταν πλέον κοντά στην λύση του μυστηρίου, άφησε τους πίνακες που με τόση αγάπη όλα αυτά τα χρόνια περιέθαλπε σαν κατοικίδια, σε μία ρεματιά.

Ένας φιλότεχνος νεαρός που περνούσε από εκεί έκανε την καταγγελία και ο ελαιοχρωματιστής συνελήφθη, ομολόγησε και ξαλάφρωσε ο άνθρωπος. Κι όπως ο κάθε τίμιος βιοπαλαιστής ελαιοχρωματιστής, επέλεξε έναν οικονομικό νομικό, τον κύριο Κεχαγιόγλου.

Μεγάλη επιτυχία για την ελληνική αστυνομία μας (και για σενάριο ταινίαςτου Μπουνιουέλ ενδεχομένως), αν αναλογιστεί κανείς τις μακρόχρονες έρευνες που πραγματοποίησεπροκειμένου να εξαρθρώσει έναν εγκληματία τέτοιου βεληνεκούς.

Ακολούθησε το μαγικό στιγμιότυπο στην συνέντευξη τύπου, όταν ο Πικάσο ένιωσε μία ζάλη κι έπεσε ηρωικά στο πάτωμα. Ένας αστυνομικός τον επανατοποθέτησε διακριτικά πίσω στην ασφαλή του θέση.

Γάντια και ιδιαίτερες συνθήκεςμεταφοράς δεν ήταν αναγκαίες, παιδιά είμαστε; Ούτως ή άλλως ξέρουμε ότι ο πίνακας είναι μασίφ και ο μουσαμάςεφάμιλλος της τέντας, δεν παθαίνει τίποτα. Πικάσο, γερό πράμα. Εξάλλου άντεξε στην ρεματιά, εδώ θα κολλήσει;

Ο θρίαμβος της συνέντευξης τύπου ταξίδεψε παγκοσμίως, κάνοντάς μας υπερήφανους για ακόμη μία φορά που είμαστε Έλληνες.

Γιατί τι χρειάζεται κυρίες και κύριοι ηΕλλάδα για να ξαναχτιστεί απ’ την αρχή; Μία ληστεία, έναν έκπτωτο Πικάσο και ένα όργανο της τάξης να την επαναφέρει. Τι να μας κάνει η ελιά η θρούμπα, το αμπέλι και το καράβι του Ελύτη;

Κι επειδή η αστυνομία μας είναι λάτρης της σημειολογίας, την επομένη και εντελώς συμπτωματικά βρήκε επιτέλους τον Χρήστο Παππά στου Ζωγράφου. Επιχείρηση ζωγραφιά.

Κι αφού το έγκλημα είναι σε καλά χέρια, ας μην λησμονούμε και τον κορονοϊό επειδή είχαμε μία – δύο διεθνούς κύρους επιτυχίες εκεί πέρα. Είμαστε απλοί εμείς.

Τί καλλίτερο λοιπόν, από ένα χαρτζιλίκι για να δελεαστεί η νεολαία να κάνει την πρώτη δόση του εμβολίου; Τώρα για την δεύτερη ποιος νοιάζεται, μπορεί να μην χρειάζεται κιόλας, αφού πάμε πολύ καλά. Τα σημερινά κρούσματα είναι μόνο 619 και δεν μπορούν να αναμετρηθούν με τα κατορθώματά μας.

Ας διχαστούμε πάλι κατά το διαίρει και βασίλευε, είμαστε μανούλες και σε αυτό από τις απαρχές του εθνικού μαςκράτους. Τώρα βγαίνουμε και σε εμβολιασμένους-ανεμβολίαστους.

Κι ασφαλώς, ας αμυνθούν κάποιοι έτι μία φορά για την πάρτη τους κι ας μην εμβολιαστούν. Έχουμε και τα κουράγια και την οικονομική ευρωστία να ανοιγοκλείνουμε σαν άλλη πόρτα σε εγκαταλελειμμένο σαλούν και να αναπαράγουμε ως ανεπτυγμένη χώρα της Ευρώπης κι άλλες μεταλλάξεις.