Διευρύνεται έτσι ακόμη περισσότερο η γκάμα των μίνι οργάνων (οργανοειδών) που έχει καταστεί εφικτό να παραχθούν εργαστηριακά, κάτι που στο μέλλον θα επιτρέπει σε ολοένα περισσότερους ασθενείς να ανακτούν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τις λειτουργίες του οργάνου τους που έχει καταστραφεί λόγω ασθένειας ή τραυματισμού.

Ο σιελογόνος αδένας είναι δυνατό επίσης να υποστεί ζημιά από ακτινοθεραπεία για καρκίνο ή από αυτοάνοση πάθηση όπως το Σύνδρομο Sjogren.

Οι ερευνητές του ερευνητικού κέντρου RIKEN και του Πανεπιστημίου Σόγουα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, χρησιμοποίησαν ένα ‘κοκτέιλ’ χημικών ουσιών για να «χειραγωγήσουν» εμβρυικά βλαστικά κύτταρα, ώστε να δημιουργήσουν το στοματικό εξώδερμα από το οποίο αναπτύσσονται οι σιελογόνοι αδένες.

Στη συνέχεια, οι επιστήμονες μεταμόσχευσαν αυτό το εργαστηριακό οργανοειδές του σιελογόνου αδένα στα πειραματόζωα, μαζί με μεσεγχυματικό ιστό, έναν άλλο εμβρυικό ιστό, ο οποίος δημιουργεί τον συνδετικό ιστό ανάμεσα στους σιελογόνους αδένες και στους άλλους ιστούς όπως ο νευρικός.

Τελικά, τα ποντίκια μπορούσαν να εκκρίνουν μια ουσία που ήταν πολύ όμοια με το πραγματικό σάλιο. Μελλοντικές μελέτες μπορεί τελικά να καταλήξουν στην κλινική αξιοποίηση του εργαστηριακού οργάνου σε ανθρώπους.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ