Ηταν να μην γίνει αρχή. Από τη στιγμή που η Σοφία Μπεκατώρου βρήκε το ψυχικό σθένος και την τεράστια δύναμη να καταγγείλει δημοσίως τη σεξουαλική κακοποίησή της ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα ακολουθούσαν και άλλες γυναίκες όχι μόνο του αθλητισμού αλλά και από άλλους επαγγελματικούς κλάδους.

Οι παροικούντες τη δημοσιογραφική Ιερουσαλήμ γνωρίζουν καλά ότι γυναίκες ρεπόρτερ έχουν-δυστυχώς-πολλά να αφηγηθούν από εμπειρίες τους με πολιτικούς οι οποίοι νόμιζαν ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν την ιδιότητά τους (και την ισχύ τους) για να ικανοποιούν τις ορέξεις τους.

Η Ιωάννα Ηλιάδη, που καλύπτει εδώ και δεκαετίες το ρεπορτάζ του Υπουργείου Αμυνας, αφηγήθηκε μία τέτοια η οποία έλαβε χώρα το 1994 και είχε ως πρωταγωνιστή Υφυπουργό της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Δεν ήταν όμως το μοναδικό περιστατικό.

Η κ. Ηλιάδη έχει να θυμηθεί και άλλο ένα χαρακτηριστικό με πρωταγωνιστή υψηλόβαθμο αξιωματικό. “Ημασταν σε αποστολή στη Σομαλία τα Χριστούγεννα του 1993. Συνοδεύαμε οι δημοσιογράφοι υψηλόβαθμους αξιωματικούς αλλά και χαμηλόβαθμους. Εγώ, αφού ήμουν γυναίκα, έμενα σε δωμάτιο, οι στρατιωτικοί σε σκηνή του στρατοπέδου που μας φιλοξενούσε.

Κατά τη διάρκεια ενός γεύματος μία νύχτα ο αρχιπλοίαρχος έστειλε τον καμαρώτο του να μου πει ότι χρειάζεται επειγόντως να πάω στη σκηνή του. Αντέδρασα. “Αν έχει να μου πει κάτι, ας μου το πει εδώ”. Ο καμαρώτος πήγε και επέστρεψε: “Ο κ. αρχιπλοίαρχος λέει ότι πρέπει να πάτε στη σκηνή του”. Και πάλι αρνήθηκα. Και αρνήθηκα γιατί ήταν φανερό τι μπορεί να με ήθελε νύχτα, γύρω στα μεσάνυχτα, στη σκηνή του. Εν τω μεταξύ, οι παρόντες υπαξιωματικοί, που τους πληροφόρησαν, μου είπαν ότι θα με προστατεύουν αν χρειαστεί. Υπαξιωματικοί προσφέρθηκαν να με προστατεύσουν από αξιωματικούς.

Στην επιστροφή ανέφερα το περιστατικό στον αρχηγό του ναυτικού χωρίς όμως να γίνει κάτι. Σε ότι αφορά το πρώτο περιστατικό που ανέφερε και στην ανάρτησή του, ο “πρωταγωνιστής” δεν με ξαναπλησίασε από εκεί και πέρα”.

Ολα αυτά έλαβαν χώρα πριν από 27 χρόνια όταν η ελληνική κοινωνία δεν ήταν καθόλου ώριμη να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους φαινόμενα και τα έθαβε κάτω από το χαλί. “Για να μην προκληθεί σκάνδαλο” ήταν η συνήθης δικαιολογία. Οχι πια…