Επιμέλεια: Αντώνης Σουκαράς

Η φετινή διοργάνωση θα κλείσει κατ’ εξαίρεση με την ταινία μυθοπλασίας «Ο Νοτιάς», παρουσία του σκηνοθέτη Τάσου Μπουλμέτη. Η ειδική αυτή εκδήλωση γίνεται στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος με τίτλο «Σινεμά ο Σταθμός», όπου παλιοί σιδηροδρομικοί σταθμοί ανοίγουν, για να υποδεχτούν ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου, διοργανώνεται από το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού του ΕΚΟΜΕ και του ΕΚΚ σε συν διοργάνωση με τις Περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου καθώς και με τους Δήμους του Δικτύου.

Όπως κάθε χρόνο, όλες οι προβολές, τα σεμινάρια και οι παράλληλες δράσεις είναι δωρεάν και ελεύθερες στο κοινό.

Τι θα δούμε στην Κορινθία

Δερβένι
Δημοτικός Θερινός Κινηματογράφος

Τρίτη 6/7

Μια κολομβιανή οικογένεια (21:00)

Η ταινία «Μια Κολομβιανή οικογένεια» αφηγείται την ιστορία της Ρούμπι, η οποία μάχεται για τα δικαιώματα των φτωχών ανθρώπων στην Κολομβία και της κόρης της  Τζίρα , η οποία ζει εξόριστη στην Κούβα. Στη σκιά της συνθήκης ειρήνης μεταξύ FARC και κυβέρνησης, ύστερα από δεκαετίες εχθροπραξιών, μητέρα και κόρη προσπαθούν να συγχωρήσουν η μία την άλλη για το παρελθόν.  Μπορούν να γίνουν ξανά οικογένεια;  Μπορεί ένα άτομο να διαλέξει ανάμεσα στην πατρίδα του και την οικογένειά του; Αρκεί η αγάπη για την συμφιλίωση;

Σκηνοθεσία: Tanja Wol Sørensen

Η Τάνια Γουόλ Σόρενσεν είναι σκηνοθέτις από την Σεούλ. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Οπτική Ανθρωπολογία από το  Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ (2012) και  επίσης έχει μεταπτυχιακό στην Ανθρωπολογία από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης (2014). Σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους Moving Target με την υποστήριξη του Film workshop, η οποία έκανε πρεμιέρα και συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ HOTDOC 2016 στο Τορόντο. Αυτήν την περίοδο, γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τις γυναίκες στη Νότια Κορέα, σε παραγωγή της Bullitt Film.

Διάρκεια: 80′
Χώρα: Δανία
Ετος: 2020

Χωρίς σταγόνα αίμα – Ο δρόμος για τη δημοκρατία (22:30)

Στην ιστορία, λίγες μόνο επαναστάσεις ήταν επιτυχημένες, πόσο μάλλον χωρίς να χυθεί αίμα. Ο Νικόλ Πασινιάν, ένας χαρισματικός πρώην δημοσιογράφος και πολιτικός κρατούμενος, ξεσήκωσε τους νέους και τις γυναίκες χρησιμοποιώντας διαμαρτυρίες μη-βίαιης πολιτικής ανυπακοής και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε ένα μικρό χρονικό διάστημα έξι εβδομάδων, η διεφθαρμένη ολιγαρχία ανετράπη και η δημοκρατία αποκαταστάθηκε. Μοιάζοντας με θαύμα, το «Χωρίς σταγόνα αίμα» είναι ένα ελκυστικό πολιτικό θρίλερ που καταγράφει την ιστορία όσο τα γεγονότα εκτυλίσσονται την άνοιξη του 2018 στην Αρμενία.

Σκηνοθεσία: Bared Maronian & Silva Basmajian

Ο Μπαρέντ Μαρονιάν είναι Αμερικανο-Αρμένιος σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ που έχει γεννηθεί στον Λίβανο και έχει κερδίσει τέσσερα περιφερειακά βραβεία Έμμυ. Ο Μαρονιάν έχει κάνει προπτυχιακές σπουδές στην πολιτική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Χαϊγκαζιάν και είναι επίσης απόφοιτος του ινστιτούτου «Broadcast Career Institute» στο Πάλμ Μπιτς της Φλόριντα. Το έργο του περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό βραβευμένων εθνικών, περιφερειακών και τοπικών τηλεοπτικών προγραμμάτων για το αμερικάνικο δίκτυο PBS σε μία περίοδο είκοσι χρόνων. Ένα από τα έργα του Μαρόνιαν, το «Ορφανά της Γενοκτονίας» έχει φτάσει σε πάνω από 50,6 εκατομμύρια νοικοκυριά μέσω τηλεόρασης εθνικής εμβέλειας και μέσω υπηρεσιών δορυφορικής όπως τα Direct TV και Dish Network. Η ταινία έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες συμπεριλαμβανομένων των Γαλλικών, Ισπανικών, Πορτογαλικών, Αρμένικων και Ρουμάνικων. Έχει επιλεγεί επίσημα σε πάνω από είκοσι διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου παγκοσμίως. Το «Ορφανά της Γενοκτονίας» έχει προβληθεί επίσης σε πολλά πανεπιστήμια, κολλέγια, σχολεία, μουσεία, βιβλιοθήκες και κοινότητες στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία, τον Λίβανο, την Αίγυπτο κτλ. Το τελευταίο έργο του Μαρονιάν, «Οι γυναίκες του 1915 (Women of 1915)», είναι ένα ντοκιμαντέρ που σκιαγραφεί τη δυστυχία και την επιβίωση των Αρμένιων γυναικών κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας του 1915 αλλά και εκείνων των γυναικών που χωρίς να είναι Αρμένιες πήγαν στα μέρη της γενοκτονίας σώζοντας χιλιάδες γυναίκες και παιδιά. Το τωρινό εγχείρημα του Μπαρέντ Μαρονιάν ονομάζεται «Χωρίς σταγόνα αίμα» και είναι ένα ντοκιμαντέρ για την ειρηνική εξέγερση του 2018 στην Αρμενία. Μένει στο Coconut Creek της Φλόριντα με τη σύζυγό του Λίνα και την κόρη τους Καλιάνα.

Βραβεία

Vitruvian Award Feature Film at DaVinci Film Festival 2020
Hague Global Cinema Best Film (Global Peace, Harmony, Human Rights and Women Empowerment) at The Hague Global Cinema Festival 2020

Διάρκεια: 88′
Χώρα: ΗΠΑ
Ετος: 2020

Τετάρτη 7/7

Η μάχη (μας) για τη Γροιλανδία (21:00)

Το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, αποτελεί κομμάτι της Δανίας από το 1721, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των 56.000 κατοίκων τώρα ζητά ανεξαρτησία. Νιώθουν ότι η κουλτούρα και η γλώσσα τους απειλούνται και αυτοί είναι οι κυριότεροι λόγοι για τις πολλές αυτοκτονίες νέων ανθρώπων. Όμως οι Δανόφωνοι Γροιλανδοί νιώθουν ότι υφίστανται διακρίσεις και θέλουν να κρατήσουν τους δεσμούς με την Δανία.

Η ταινία ακολουθεί 4 δυνατούς, νέους Γροιλανδούς, που ο καθένας τους με τον δικό του τρόπο επιμένει να θέλει να πάρει την ευθύνη για το μέλλον της χώρας τους. Το ντοκιμαντέρ εξετάζει την δύσκολη ισορροπία μεταξύ της μάχης για αυτοδιάθεση και ξενοφοβικό εθνικισμό ανάμεσα στην πολιτισμική παράδοση και την παγκοσμιοποίηση.

Σκηνοθεσία: Kenneth Sorento

O Kenneth Sorento είναι σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας και ηχολήπτης. Έχει πάθος με την ανάδειξη των προσωπικών ιστοριών και την κινηματογραφική γλώσσα. Ο Kenneth έχει πάρει μέρος σε διάφορες αποστολές στη Γροιλανδία και στην Αρκτική, όπως τις Galathea Expeditions και 2 παγοθραυστικές αποστολές στο Βόρειο Πόλο, που συνδέθηκε με το πάθος του για τη Γροιλανδία και τους ιθαγενείς της. Μεγαλωμένος στην Ισπανία από Δανούς γονείς έχει συναντήσει διάφορες κουλτούρες. Ενδιαφερόμενος για τις διάφορες κουλτούρες έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, από το πρώτο του ντοκιμαντέρ για μια ποδηλατική διαδρομή στη Νορβηγία μέχρι και την Κίνα με την ταινία Pachamama που μιλάει για τους ιθαγενείς στις Άνδεις. Ο Kenneth δουλεύει συνήθως μόνος του με την κάμερά του τα τελευταία 10 χρόνια.

Διάρκεια: 96′
Χώρα: Δανία
Ετος: 2020

CHADDR – Ένας ποταμός ανάμεσά μας (22:30)

Tο CHADDR είναι ένα ντοκιμαντέρ για την δεκαεπτάχρονη Stanzin. Η πόλη όπου γεννήθηκε, στην καρδιά των Ιμαλαΐων στο Κασμίρ, υπόκειται μεγάλες αλλαγές: Η κλιματική αλλαγή και η τεχνολογική πρόοδος αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα τις ζωές των ανθρώπων. Μέχρι πρόσφατα τα παιδιά έπρεπε κάθε χρόνο να διανύουν επικίνδυνα μονοπάτια στο βουνό για να πάνε από το χωριό τους στο σχολείο τους. Η Stanzin κάνει 4 μέρες να φτάσει στο σχολείο της. Οι καιροί αλλάζουν και τα επικίνδυνα μονοπάτια στο βουνό θα μετατραπούν σε αυτοκινητόδρομο. Ο σκηνοθέτης Minsu Park ακολουθεί την Stanzin στην τελευταία της διαδρομή στο σχολείο, πριν αποφοιτήσει και φύγει οριστικά από την πόλη που γεννήθηκε.

Σκηνοθεσία: Minsu Park

Ο Minsu Park είναι Γερμανός σκηνοθέτης με καταγωγή από τη Νότια Κορέα. Η ταινία αποφοίτησής του στην Ακαδημία Τηλεόρασης και Κινηματογράφου στο Μόναχο «SEWOL-Die Gelbe Zeit» (2017) κέρδισε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Studio Hamburg για το καλύτερο Ντοκιμαντέρ, Bavaria Culture και Grimme.

Διάρκεια: 90′
Χώρα: Γερμανία
Ετος: 2020

Στυμφαλίας
Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας

Σάββατο 10/7

Υ1-Στη σιωπή του Βυθού (21:00)

Περίληψη: 14.09.1943: Το θρυλικό Υποβρύχιο «Υ1-Λ. Κατσώνης» βυθίζεται βόρεια της Σκιάθου από Γερμανικό Ανθυποβρυχιακό. Η αφήγηση μέσα από το βιβλίο του Υπάρχου Ηλία Τσουκαλά που διεσώθη κολυμπώντας 9 ώρες μέχρι τις ακτές του νησιού, απόρρητα έγγραφα , ημερολόγια των μελών του πληρώματος είναι το νήμα που ξετυλίγει τις ανθρώπινες ιστορίες που πλέκονται γύρω από το υποβρύχιο. 75 χρόνια μετά, με την υποστήριξη του Π. Ναυτικού αναζητούμε το βυθισμένο στα 253 μ. υποβρύχιο και το κινηματογραφούμε πρώτη φορά.

Σκηνοθεσία: Φίλιππος Βαρδάκας

Ο Φίλιππος Βαρδάκας έχει σπουδάσει Media (Πανεπιστήμιο του Sussex, Brighton, UK) και έχει master στο Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ (Pompeu Fabra University, Barcelona, Spain). Άρχισε την καριέρα του δουλεύοντας ως δημοσιογράφος για την ΕΡΤ. Μετά το master του έζησε στη Βαρκελώνη για 10 χρόνια και δούλεψε σε διάφορα πόστα της οπτιακουστικής παραγωγής. Έχει δουλέψει ως sound engineer, κάμερα μαν, πιλότος drone, μοντέρ και στα σπέσιαλ εφέ μέχρι που ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία. Έχει δουλέψει σε ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, διαφημίσεις και δελτία ειδήσεων. Σήμερα δουλεύει ως ανεξάρτητος σκηνοθέτης στην Αθήνα.

Βραβεία

Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-Docfest Χαλκίδα_Νοέμβριος 2020 Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας  / Greek Documentary Festival-Docfest Chalkida_November 2020 Best Director Award

7ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας & awards_ Αύγουστος 2020 Βραβείο καλύτερου ελληνικού ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους / 7th International Documentary Festival, Ierapetra & awards_ August2020Best Greek Feature Documentary Award

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελόριζο _ Αύγουστος 2020 Eιδικό Βραβείο “Οδυσσέας”/ 5th “Beyond the Borders” International Documentary Festival_ Castellorizo_ August 2020Special Award “Odysseus”

Διάρκεια: 93′
Χώρα: Ελλάδα
Ετος: 2019

Κυριακή 11/7

Ημερολόγια Αποστολής – Νικόλας Παπαχρυσοστόμου (21:00)

Ο Νικόλας Παπαχρυσοστόμου δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Μετά την ολοκλήρωση σπουδών Οικονομίας στον Καναδά, ο Νικόλας ξεκινούσε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα σε πολυεθνική εταιρία στον χρηματοοικονομικό τομέα στην Αθήνα των αρχών των 00’s. Ο ίδιος όμως είχε άλλα σχέδια. Ή μάλλον δεν είχε κανένα απολύτως σχέδιο, όταν αποφάσισε να αμφισβητήσει την προδιαγεγραμμένη πορεία που είχε αρχίσει να παίρνει η ζωή του. Αποφασίζει να εγκαταλείψει την πολυεθνική εταιρία στην οποία εργαζόταν για να ακολουθήσει το όνειρό του, πραγματοποιώντας το γύρο του κόσμου σε 7 ολόκληρα χρόνια. Μετά από αυτήν την περιπλάνηση εντάσσεται στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, ξεκινώντας να συμμετέχει σε αποστολές της οργάνωσης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου: Υεμένη, Νότιο Σουδάν, Κολομβία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην κεντρική Μεσόγειο, Ιράκ, Μπανγκλαντές, Καμερούν, Μπουρκίνα Φάσο, Μοζαμβίκη, Ισπανία.

Σκηνοθεσία: Δάφνη Τόλη – Δημήτρης Μαυροφοράκης

Η Δάφνη Τόλη είναι παραγωγός/δημοσιογράφος, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ και φωτορεπόρτερ με ισχυρές δεξιότητες στην έρευνα, την αφήγηση και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πέρα από τις δικές της ταινίες ντοκιμαντέρ, εργάζεται συχνά ως freelancer στην Ελλάδα για μεγάλα ευρωπαϊκά και αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα. Έχει καλύψει εκτενώς την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση.

Ο Δημήτρης Μαυροφοράκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, κι έχει με ακαδημαϊκές σπουδές πάνω στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Σήμερα εργάζεται ως κινηματογραφιστής έχοντας βάλει την υπογραφή του σε πολυάριθμα project του κινηματογράφου, της τηλεόρασης, της διαφήμισης και της μουσικής σκηνής.

Διάρκεια: 27′
Χώρα: Eλλάδα
Ετος: 2019

Ο Ήρωας των Προβάτων (21:30)

Ο βοσκός Στιτζ έχει μια ιδεαλιστική οπτική για τον κόσμο, κάτι που αντιτίθεται στην σκληρή πραγματικότητα ενός σύγχρονου επαγγελματία. Σε αυτό το ιδιαίτερο ντοκιμαντέρ ερχόμαστε πιο κοντά στον βοσκό και την οικογένειά του που προσπαθούν να κρατήσουν την παράδοση της δουλειάς τους ζωντανή. Θα τα καταφέρει ή θα πρέπει να ακολουθήσει το κοπάδι;

Σκηνοθεσία: Ton Van Zantvoort

Ο Ton van Zantvoort (Heesch, 1979) αποφοίτησε με έπαινο από την Ακαδημία των Οπτικών Τεχνών Breda το 2003. Το 2006, η πρώτη του ταινία Gritto de Piedra έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ IDFA και έπαιξε στην τηλεόραση στο Arte/SDF και σε διάφορα άλλα κανάλια. Η δεύτερη ταινία του Blooming Business, συμπαραγωγή με την Ολλανδική VPRO, ταξίδεψε σε διάφορα μεγάλα φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο και κέρδισε αρκετά βραβεία, όπως στο φεστιβάλ DOK Leipzig. Πέρα από τις παραγωγές δικών του ντοκιμαντέρ, ο van Zantvoort έχει ακόμη κάνει παραγωγές άλλων σκηνοθετών όπως:  Το Day is Done του βραβευμένου σκηνοθέτη Guido Hendrikx (πρεμιέρα στο IDFA), το Falling του Jef Monté και προσφάτως ένα ντοκιμαντέρ για τον αινιγματικό καλλιτέχνη Dick Verdult. Πέρα από μεγάλου μήκους, ο van Zantvoort έχει κάνει διάφορες μικρού μήκους, όπως επίσης και masterclass σε ακαδημίες στην Ευρώπη και τον Καναδά. Επίσης έχει υπάρξει κατά καιρούς στην κριτική επιτροπή διάφορων φεστιβάλ και οργανισμών όπως της Panasonic International.

Βραβεία

Ministry of Culture of the Saratov Region award at Saratov Sufferings Film Fest Russia 2020
Winner Feature-Length Competition Grand Prix at 6th Apricot Tree Ujan International Documentary Film Festival Armenia 2020
Winner Grand Prix at 15ème Festival International du film Pastoralismes et Grands Espaces France 2020
Winner Grand prize of the city of Innsbruck for the best Environmental documentary at INF Innsbruck Nature Festival Austria 2020
Winner Christian Berger Cinematography Award at INF Innsbruck Nature Festival Austria 2020
Winner President of the Polish Filmmakers Association Award at 18th Włodzimierz Puchalski International Nature Film Festival Poland 2020
Winner Best documentary at Salento Int’l Film Festival Italy 2020
Winner Best Newcomer International at Green Screen Nature Film Festival Germany 2020
Winner Best Documentary Feature Award FicLaPaz at (7th) International Film Festival Bolivia Bolivia 2020
Winner Best Cinematography Award at Woods Hole film festival USA 2020
Winner Best Documentary Feature at Alternative Film Festival Canada 2020
Winner Best Cinematography Award at Indie Film Awards Japan 2020
Winner NL Award Best Documentary of the year at NL Media event RPO The Netherlands 2020
Winner Best Director at Torino Underground Cinefest (7th) Italy 2020
Winner Most Original Story Honorable mention at Florence Film Awards Italy 2020
Winner Special Jury Award at Cinema Vérité Iran 2019
Winner Best International Documentary Award at FICMA Mexico 2019
Winner Best International Documentary Award and Audience award at Nederland International Film Festival USA 2019
Winner 2nd Best International Feature film at Fiorenzo Serra Film Festival Italy 2019
Winner Honourable mention at Cine Eco Seia Portugal 2019
Winner Award of Excellence: Film Feature Accolade at Global Film Competition USA 2019
Winner Best Documentary Film at NYCA New York Cinematography Awards USA 2019
Winner Honourable mention Festiver Barichara at Green Film Festival Colombia 2019
Winner Green Warsaw Award at Millennium Docs Against Gravity Poland 2019
Winner Best European Cinematography award at European Cinematography Awards/ ECA Europe 2019
Winner La Trois Distribution award at Millennium Documentary Festival Belgium 2019
Winner Best Film and Best Director at NVIFF New Vision International Film Festival The Netherlands 2019

Διάρκεια: 81′
Χώρα: Ολλανδία
Ετος: 2019

Δευτέρα 12/7

Η ανάκτηση του χαμένου (21:00)

Oι  αρχαιολογικές  ανασκαφές,  συνήθιζαν  να  λένε  οι παλιοί μας δάσκαλοι, αρχίζουν  στο χώμα, συνεχίζονται  στα  εργαστήρια  συντήρησης και συμπληρώνονται  στην  ταυτοποίηση  των ευρημάτων στις  μουσειακές  αποθήκες,  τις βιβλιοθήκες  και τα αρχεία.

Σε  καθένα  από  τα  στάδια αυτά,  ο ίδιος  μόχθος,  η ίδια αγωνία  για  τη  διάσωσή τους,  η  ίδια χαρά της ανακάλυψης, απαράλλαχτη  η  γοητεία  της  μοναδικής  στιγμής  που  ένα  αντικείμενο κρυμμένο για αιώνες, από τα χέρια του δημιουργού του παραδίδεται στο άγγιγμα  των  δικών  μας  χεριών.

Η ανάκτηση του χαμένου. Η μεγάλη βουτιά στην άβυσσο του χρόνου. Τέλος, η αναγνώριση, συχνά  η ταύτιση με τον γλύπτη,  τον κεραμέα,  το χαλκουργό που μας γίνεται  οικείος,  δικός  μας  άνθρωπος  αφού στα μάτια  μας  αναδύονται  η  έμπνευσή του, οι γνώσεις του, η  προσπάθειά  του ακόμα  και  η αστοχία του.

Από  τα  κομμάτια,  το ακέραιο. Από τα θρύψαλα, η ομορφιά. Από τα κενά, το πλήρες. Από τα αχνά αποτυπώματα, η ανάγνωση των βημάτων μιας ολόκληρης πορείας. Αυτή  είναι  η  προσπάθειά  μας…

https://www.youtube.com/watch?v=37-836s7H3U

Σκηνοθεσία: Ιωάννης Ασβεστάς

Μεγάλωσε στη Μυτιλήνη. Από το 1986 δουλεύει σαν φωτογράφος στο Υπουργείο Πολιτισμού. Έχει ειδικευτεί στην αρχαιολογική φωτογραφία στο βίντεο και στην αεροφωτογραφία. Και συνεχίζει….

Διάρκεια: 33′
Χώρα: Eλλάδα
Eτος: 2021

Aγελάδες στη σκεπή (21:35)

Ο Φαμπιάνο είναι στοιχειωμένος από εφιάλτες. Οι εφιάλτες του είναι η αντανάκλασή του ως ο κληρονόμος της μικρής αγροτικής επιχείρησης του πατέρα του, η οποία βρίσκεται σε μία απομονωμένη κοιλάδα της Νότιας Ελβετίας. Έχει στην κατοχή του πενήντα κατσίκες και οχτώ αγελάδες και προσπαθεί το καλύτερο για να παράγει το ιδιαίτερο αλπικό τυρί που πρωτoέφτιαξαν οι χίπηδες γονείς του πίσω στη δεκαετία του 1980. Τίποτα όμως δεν πάει όπως πρέπει… Βρίσκεται να χρωστάει, η καλύβα που νοικιάζει τα καλοκαίρια στο βουνό είναι ετοιμόρροπη και το κατσικίσιο τυρί δεν είναι πια μία προσοδοφόρα επιχείρηση. Οι σκέψεις του είναι πίσω στο θανάσιμο ατύχημα που συνέβη σε έναν παράνομο εργάτη από τη Βόρεια Μακεδονία. Ο θάνατός του τον στοιχειώνει επειδή νιώθει ότι σε έναν μικρό βαθμό είναι υπεύθυνος. Ο Φαμπιάνο δεν είναι ακριβώς στην καλύτερη θέση για να ξεκινήσει οικογένεια, σύντομα όμως θα γίνει πατέρας. Η κοπέλα του Εύα είναι έγκυος και ελπίζει να πραγματοποιήσει το όνειρό της για μία ζωή περιτριγυρισμένη από τη φύση και τα ζώα. Πώς όμως θα ξεκινήσουν μία ζωή μαζί κάτω από τόσο δύσκολες συνθήκες;

Σκηνοθεσία: Aldo Gugolz

Γεννημένος στην Λουκέρνη το 1963 ο Άλντο Γκουγκόλτς σπούδασε πρώτα Πολιτικές Επιστήμες και Επικοινωνία στην Ζυρίχη, ενώ δούλευε σαν φωτορεπόρτερ για αρκετές ελβετικές εφημερίδες. Μεταξύ 1986 και 1992 παρακολούθησε την Ακαδημία Τηλεόρασης και Κινηματογράφου (Hochschule für Fernsehen und Film) στο Μόναχο. Έκτοτε δουλεύει ως σκηνοθέτης στη Γερμανία και την Ελβετία. Έχει σκηνοθετήσει αρκετά ντοκιμαντέρ για την μικρή και την μεγάλη οθόνη, εκ των οποίων είναι τα «Zeit im Fluss»(1997), «Leben ausser Atem»(2001), «Wir Zwei» (2009) και το «Rue de Blamage» (2017), το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία στις αίθουσες της γερμανόφωνης Ελβετίας.

Βραβεία

Prix du Jury — Visions du Réel, Nyon 2020
Visions du Réel On tour

Διάρκεια: 82′
Ετος: 2020

Ξυλόκαστρο
Κινηματογράφος Ηλέκτρα (Νικολοπούλου 2)

Τετάρτη 21/7

Mujereando. Ο θρήνος μιας θεάς (21:00)

Μια ομάδα άστεγων  γυναικών βρίσκει την καλύτερη ψυχοθεραπεία της στο θέατρο. Εκεί βρίσκουν ένα μέρος, όπου μπορούν να ξεγυμνώσουν τις ψυχές τους, να αποδράσουν από την σκληρή πραγματικότητά τους και σταδιακά να δυναμώσουν το ηθικό τους. Εβδομάδες πριν από την πρεμιέρα του θεατρικού στο οποίο θα συμμετάσχουν, συναντάμε αυτές τις θεότητες που έχουν τόσες δυσκολίες να αντιμετωπίσουν στην καθημερινότητά τους και τώρα αντιμετωπίζουν μια νέα πρόκληση: να ανέβουν επί σκηνής και να μεταφέρουν το δικό τους μήνυμα μέσω της θεατρικής τέχνης. Θα καταφέρουν να κερδίσουν το θερμό χειροκρότημα του κοινού;

Σκηνοθεσία: Carmen Tamayo

Η Κάρμεν Ταμάγιο γεννήθηκε το 1979 στο Πράδο ντελ Ρέι. Σπούδασε κοινωνική εργασία και δραματικές τέχνες στην Ακαδημία της Κριστίνα Ρότα. Την εκπαίδευσή της την ολοκλήρωσε με σεμινάρια και μαθήματα στον χορό, το τραγούδι, τη φωνητική και τη γλώσσα του σώματος από διάφορους σημαντικούς καθηγητές όπως οι Sara Torres, Armando Garcia, Chevy Muraday, Mónica Runde, Pedro Berdayes, Patricia Kraus, Manuela Nogales, Laura Alvea και Julia Oliva.

Έπειτα, συνδύασε τα θεατρικά έργα, τις ταινίες και τις τηλεοπτικές παραστάσεις της με την διεύθυνση θιάσων – θεατρικών εταιριών (3Antié, La Pecera and Mujereando). Τα έργα της χαρακτηρίζονται από τον κοινωνικό αγώνα και προσεκτική αισθητική ανάλυση. Τα έργα «Hamburguesa de Conejo», «Quién te vio y no te Recuerda», «Aquí no hay quién nade», «Sueños S.A», «¿Por qué?», «Invisible», «El Quejío de una Diosa» και «Etiquetas» έχουν παρουσιαστεί τους τελευταίους 12  μήνες ως μία συλλογική δημιουργία.

Στη μεγάλη οθόνη, έχει ερμηνεύσει τον ρόλο της Γκλόρια στην ταινία «No te supe perder» ενώ είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις ταινίες μικρού μήκους όπως: «No quiero», «Mentira», «La Perdida», «La Próxima Parada» και «Espich». Χάρις σε αυτές τις ερμηνείες έχει βραβευτεί τέσσερεις φορές με το βραβείο καλύτερης ηθοποιού. Έχει επίσης εργαστεί ως καθηγήτρια υποκριτικής και βοηθός σκηνοθέτη στα «No te Supe Perder», «Papá» και στο «Pura, hasta la Sepoltura» που βραβεύτηκε το 2016 με το βραβείο RNE.

Τώρα ζει στη Σεβίλλη όπου διευθύνει τον θίασο «Mujereando’» που έχει για ηθοποιούς άστεγες γυναίκες.

Το «Mujereando. Ο θρήνος μιας θεάς» είναι το πρώτο της έργο ως σκηνοθέτρια.

Βραβεία

Best International Documentary Feature film at Evolution! Mallorca International Film Festival 2020

Διάρκεια: 88′
Χώρα: Ισπανία
Ετος: 2020

Όφιρ (22:30)

Το «Όφιρ» αφηγείται την ιστορία πίσω από την πιθανή γέννηση του νεότερου έθνους του κόσμου στο νησί Μπουγκενβίλ της Παπούα Νέα Γουινέας. Την ιστορία μίας άγνωστης τοπικής επανάστασης και ενός πολέμου που κράτησε μία δεκαετία. Η ταινία εξιστορεί την αιτία και τις συνέπειες του, όπου ανταγωνιστικές οπτικές της πραγματικότητας συμπράττουν και συγκρούονται. Πρόκειται για μία ποιητική αλλά συνάμα δραματική ωδή στην αστείρευτη δίψα των ανθρώπων για ελευθερία, πολιτισμό και ανεξαρτησία. Παρουσιάζει τις ορατές και αόρατες αλυσίδες της αποαποικιοποίησης, καθώς και τους διαρκείς κύκλους της σωματικής και ψυχολογικής σύρραξης.

Σκηνοθεσία: Alexandre Berman – Olivier Pollet

Ο Αλεξάντρ Μπρεμάν είναι Γάλλος σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, που ζει στο Παρίσι. Μαζί με τον Ολιβιέ Πολέ συν-σκηνοθέτησε το «The Panguna Syndrome» και η ταινία ήταν φιναλίστ για το βραβείο Albert Londres το 2017 στη Γαλλία. Το 2018 το ντοκιμαντέρ «Norvège: Les Ombres sur la Mer» αποτυπώνει ιστορίες πολιτισμικής κληρονομιάς στη Νορβηγία. Το 2018 και 2019 προβλήθηκε για αρκετούς μήνες στη Γαλλία και την Ελβετία ως μέρος της επαναπροώθησης του γαλλικού κινηματογραφικού κύκλου «Connaissance du Monde (Γνωρίζοντας τον κόσμο)»

Ταινίες: Όφιρ (2020, 97’), Norvège: Les Ombres sur la Mer (2018, 80′), The Panguna Syndrome (2017, 52′).

Ο Ολιβιέ Πολέ είναι δημοσιογράφος ερευνητικού ρεπορτάζ, ερευνητής, σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ και ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έκανε την παραγωγή και την σκηνοθεσία στο ντοκιμαντέρ του «Canning Paradise» (2012, 90΄), το οποίο κέρδισε αρκετά βραβεία. Επίσης, ήταν συν-σκηνοθέτης του «When we were Hela» (2014, 14΄), ενώ μαζί με τον Αλεξάντρ Μπερμάν σκηνοθέτησαν και έκαναν την παραγωγή του «The Panguna Syndrome» που το 2017 ήταν φιναλίστ για το βραβείο Albert Londres, την πιο ευυπόληπτη δημοσιογραφική διάκριση στη Γαλλία. Τώρα δουλεύει στην παραγωγή της πλατφόρμας του διαδικτυακού ντοκιμαντέρ «The Colonial Syndrome», που θα δοθεί στο κοινό το 2020 ως πολυμεσικό συμπλήρωμα του ντοκιμαντέρ «Όφιρ».

Ταινίες: Όφιρ (2020, 97’), The Colonial Syndrome (2020 Upcoming, Online), The Panguna Syndrome (2017, 52′), When We Were Hela (2014,14′), Canning Paradise (2012, 90′)

Βραβεία

World Premiere – FIFO International Documentary Film Festival of Oceania – WINNER Grand Jury Prize (February 2020)

Διάρκεια: 97′
Χώρα: Γαλλία
Ετος: 2020

Πέμπτη 22/7

Εγώ ο Κόσμος (21:00)

Το “Me The People” εξερευνά το πώς οι εκλεγμένοι ηγέτες των δυτικών κρατών χρησιμοποιούν πολιτικές διχασμού σε σημαντικά αμφιλεγόμενα θέματα, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο τροφή σε ένα νέο είδος λαϊκιστή ηγέτη. Πρόκειται για λαοπλάνους με νέο σχέδιο δράσης. Εκφράζουν, όμως, και τη βούληση των πολιτών;

Σκηνοθεσία: Dan Shannon & Isabelle Depelteau

Οι Dan Shannon και Isabelle Depelteau είναι Καναδοί κινηματογραφιστές, συνεργάτες και ζευγάρι. Ο Dan Shannon δουλεύει για την ID VISION FILMS, μια Καναδική εταιρία παραγωγής ντοκιμαντέρ κοντά στο Μόντρεαλ. Με μια μακρά καριέρα στην παραγωγή και την διεύθυνση φωτογραφίας, προσπαθεί πάντα να φέρνει στο φως ιδιαίτερες ανθρώπινες ιστορίες. Σαν παραγωγός έχει μεγάλη εμπειρία στην Καναδική και παγκόσμια αγορά για την χρηματοδότηση των ταινιών.

Βραβεία

Winner Mass Impact Award at Boston Film Festival Boston 2020

Διάρκεια: 76′
Χώρα: Καναδάς
Ετος: 2020

Η γυναίκα που έβλεπε τα ξωτικά (22:30)

Η Ραγκνχίλντουρ «Ράγκα» Γιονσντότιρ διαθέτει ενορατικές δυνάμεις που της επιτρέπουν να επικοινωνεί με ξωτικά και αόρατα πνεύματα, ενώ το πελατολόγιό της περιλαμβάνει σημαίνοντα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων βρίσκονται πολιτικοί κι επιχειρηματίες. H Ράγκα επωμίζεται μια ιερή αποστολή: γίνεται ο φύλακας-άγγελος της φύσης και αναλαμβάνει να σώσει μια ηφαιστειακή περιοχή που κινδυνεύει από ένα κατασκευαστικό πρότζεκτ – σύνηθες φαινόμενο στον απόηχο της οικονομικής κρίσης που συντάραξε την Ισλανδία. Καθώς ξεδιπλώνεται στο απόκοσμο σκανδιναβικό τοπίο, αυτό το μυσταγωγικό ταξίδι εξερευνά τις αθέατες δυνάμεις που νοθεύουν τη ζωή μας, αναδεικνύοντας όλους τους κρυμμένους θησαυρούς για τους οποίους αξίζει κανείς να παλέψει.

https://www.youtube.com/watch?v=IwwFFKd1lg4

Σκηνοθεσία: Sara Dosa

Η Σάρα Ντόσα, δημιουργός ντοκιμαντέρ, υποψήφια στα ανεξάρτητα βραβεία Spirit και νικήτρια παραγωγός στα Βραβεία Πίμποντι, προτιμά να αφηγείται ιστορίες, με επίκεντρο τους χαρακτήρες, σχετικά με την σχέση του ανθρώπου με την οικολογία και την οικονομία.  Το ντεμπούτο της ως σκηνοθέτις ταινιών μεγάλου μήκους, ήταν με την ταινία THE LAST SEASON , η οποία μιλάει για την ιστορία δύο αποστράτων που αποφάσισαν να γίνουν συλλέκτες άγριων μανιταριών. Η ταινία THE LAST SEASON κέρδισε το βραβείο Golden Gate στο διεθνές φεστιβάλ του Σαν Φρανσίσκο και ήταν υποψήφια στα Ανεξάρτητα βραβεία Spirit στην κατηγορία ‘’Truer than fiction’’. Προσφάτως, η Ντόσα συν-σκηνοθέτησε ένα επεισόδιο της σειράς μουσικών ντοκιμαντέρ REMASTERED του Netflix, που είχε θέμα μια συναυλία που έδωσε ο Τζόνι Κας για τον Ρίτσαρντ Νίξον το 1970. Η ταινία «Η γυναίκα που έβλεπε τα ξωτικά» είναι η τρίτη μεγάλου μήκους της. Ως παραγωγός ντοκιμαντέρ, ανέλαβε την παραγωγή της νικήτριας ταινίας «Όντρι και Ντέιζι» στα βραβεία Πίμποντι (2016  φεστιβάλ Sundance/Πρωτότυπα προγράμματα Netflix) και της ταινίας SURVIVORS, με υποψηφιότητα στα βραβεία Έμμυ και στα βραβεία Πίμποντι, μια ταινία για τον Έμπολα στη Σιέρα Λεόνε (2018 Διεθνές φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Άμστερνταμ/POV). H Ντόσα ήταν στη συμπαραγωγή του, προτεινόμενου για Όσκαρ, ντοκιμαντέρ THE EDGE OF DEMOCRACY (2019 φεστιβάλ Sundance/Πρωτότυπα προγράμματα Netflix), όπως και του ντοκιμαντέρ «Μια άβολη ιστορία 2» (2017 φεστιβάλ Sundance/Paramount), τη συνέχεια, δηλαδή, του επιδραστικού ντοκιμαντέρ του Αλ Γκορ «Μια άβολη αλήθεια» (2006). To 2018 το φεστιβάλ DOC NYC την ενέταξε στην εναρκτήρια λίστα «40 κάτω των 40» προτεινόμενων δημιουργών ντοκιμαντέρ κι επίσης έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, στον Τομέα Ντοκιμαντέρ. Αποφοίτησε από Πανεπιστήμιο Γουέσλιαν και είναι κάτοχος κοινού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών στην Ανθρωπολογία και την Οικονομική Ανάπτυξη και Διεθνής Οικονομία, στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου.

Bραβεία

Golden Gate Award – San Francisco International Film Festival 2019
BEST ENVIRONMENTAL FILM Echo Mountain Film Festival, Skopje, North Macedonia, 2019
BEST FOREIGN DOCUMENTARY, Oslo Independent Film Festival, Norway 2019

Διάρκεια: 89′
Xώρα: Ισλανδία
Ετος: 2019

Παρασκευή 23/7

Όχι μόνο η φωτογραφία σας – Η ιστορία της οικογένειας Κιλάνι (21:00)

Το «Όχι μονάχα η φωτογραφία σας» αφηγείται την ιστορία του Ραμσίς και της Λάιλα Κιλάνι, δύο νεαρών Γερμανο-παλαιστινίων αδελφών, των οποίων η ζωή διαλύθηκε ένα πρωινό, το καλοκαίρι του 2014, όταν ο πατέρας τους, Ιμπραχίμ, μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του και τα πέντε τους παιδιά σκοτώθηκαν από μία ισραηλινή αεροπορική επιδρομή κατά τη διάρκεια επιθέσεων στη Γάζα. Κάπως έτσι, έχοντας εμπλακεί σε μία διαδικασία πολιτικοποίησης και επαναπροσδιορισμού της παλαιστινιακής καταγωγής, οι δύο τους πάλεψαν να βρουν δικαιοσύνη για την οικογένεια τους, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσαν να βρουν λογική σε μία πολιτική πραγματικότητα που όχι μόνο επιτρέπει τέτοιες φρικαλεότητες, αλλά προσπαθεί, μάλιστα, να αποσιωπήσει οποιαδήποτε κριτική τους.

Σκηνοθεσία: Anne Paq – Dror Dayan

Η Αν Πακ είναι βραβευμένη Γαλλίδα φωτογράφος και σκηνοθέτις, με εμπειρία στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχει ζήσει και εργαστεί στην Παλαιστίνη για πάνω από μία δεκαετία και υπήρξε μέλος της φωτογραφικής συλλογικότητας Activestills από το 2006. Πλέον ζει στο Παρίσι.  Το 2017 κέρδισε το βραβείο Διεθνούς Φωτογράφου της χρονιάς για το βραβευμένο διαδικτυακό ντοκιμαντέρ «Obliterated Families», που μιλάει για τις οικογένειες στη Γάζα που διαλύθηκαν μετά τις στρατιωτικές επιθέσεις του 2014.

Ο Γερμανο-βρετανός Ντρορ Ντάγιαν γεννήθηκε το 1981 στην Ιερουσαλήμ και είναι σκηνοθέτης, πολιτικός ακτιβιστής και κινηματογραφικός ερευνητής με έδρα το Βερολίνο και το Λίβερπουλ. Σπούδασε κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο Κινηματογράφου «Konrad Wolf», όπου και ολοκλήρωσε το «Even Though My Land is Burning», πρώτο του ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, που αναλύει το ρόλο Ισραηλινών ακτιβιστών στο λαϊκό αγώνα των Παλαιστινίων στη Δυτική όχθη του Ιορδάνη. Τώρα είναι λέκτορας παραγωγής μέσων ενημέρωσης στο «Screen School of the John Moores University» του Λίβερπουλ.

Διάρκεια: 56′
Χώρα: Γερμανία
Ετος: 2019

Σφουμάτο (22:00)

Ένα ντοκιμαντέρ για μια επαρχιακή οικογένεια με δύο έφηβες κόρες, με την πιο μεγάλη να δουλεύει για να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια. Μαζί θα αντιμετωπίσουν αρκετές δυσκολίες και εμπόδια, ειδικά επειδή η κόρη τους οδηγεί μηχανή στη δουλειά της, που απαγορεύεται για τις γυναίκες.

Σκηνοθεσία: Amirali Mirderikvand

Ο Amirali Mirderikvand γεννήθηκε το 1982, στο Ιράν και έχει μάστερ στις κινηματογραφικές σπουδές. Είναι ένας ανεξάρτητος κινηματογραφιστής και δουλεύει συχνά σε μικρού μήκους ταινίες και ντοκιμαντέρ. Δούλεψε για χρόνια ως βοηθός σκηνοθέτη και εδώ και 8 χρόνια δουλεύει ως σκηνοθέτης.

Διάρκεια: 30′
Χώρα: Ιράν
Ετος: 2020

Xαμένες ζωές (22:30)

Οι «Χαμένες Ζωές» είναι μια ταινία εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο και περιγράφει με μοναδικό τρόπο τις συνθήκες κάθε θανάτου την περίοδο των «Ταραχών» στη Βόρεια Ιρλανδία (1968-1998). Στο βιβλίο υπάρχουν πάνω από 3.700 καταχωρήσεις. Πάνω από 3.700 χαμένες ζωές. Η ταινία μάς υπενθυμίζει τι συμβαίνει όταν λύνουμε τις διαφορές μας με τη βία. Μια υπενθύμιση της κόλασης του πολέμου.

Σκηνοθεσία: Michael Hewitt & Dermot Lavery

Ο Μάικλ Χιούιτ και ο Ντέρμοτ Λέιβερι είναι συνιδρυτές της εταιρείας παραγωγής Double Band Films, με έδρα το Μπέλφαστ. Ήταν συμπαραγωγοί, συν-σκηνοθέτες και συν-σεναριογράφοι στην ταινία Χαμένες ζωές (2019) και επιπλέον μέσα στις παραγωγές τους περιλαμβάνεται και η ταινία «ΔΡΟΜΟΣ», μια παραγωγή για το BBC και τον οργανισμό Nothern Ireland Screens σε αφήγηση Λίαμ Νίσον. Οι παραγωγές του Μάικλ και του Ντέρμοτ καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ντοκιμαντέρ για τηλεοπτικά δίκτυα, συμπεριλαμβανομένων των BBC, Channel 4, TG4 και RTÉ. Πρόσφατα βρέθηκαν στη λίστα των συντελεστών του μεγάλου μήκους φιλμ, Seamus Heaney and the music of what happens (2019) για το BBC, NI, BBC Arts and Nothern Ireland Screen και ένα ντοκιμαντέρ με πρωταγωνιστή τον Μάρκ Κάζενς για το Chennel 4 και το NI Screen με τίτλο: 50 χρόνια Ταραχές: ένα οδοιπορικό (2019). Ως δημιουργοί ντοκιμαντέρ οι Λέιβερι και Χιούιτ μένουν πιστοί στην θεμελιώδη αρχή να πουν μια καλογραμμένη ιστορία – κι επίσης πιστεύουν ακράδαντα πως συχνά ένα γεγονός είναι πιο παράξενο από τη μυθοπλασία.

Διάρκεια: 93′
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Ετος: 2019