Ο Γιάννης Μπεχράκης, δεν ήταν μόνο ο σπουδαιότερος έλληνας φωτογράφος, αυτός που κέρδισε το 2016 το Πούλιτζερ για την κάλυψη της προσφυγικής κρίσης στη Μεσόγειο, αλλά κατά γενική ομολογία ένας από τους σημαντικότερους παγκοσμίως.

Ο βραβευμένος με Emmy και υποψήφιος για Oscar σκηνοθέτης και παραγωγός Buddy Squires και η σύντροφός του παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Kerstin Park-Labella, φίλοι και συνοδοιπόροι του Γιάννη Μπεχράκη επί 19 χρόνια, θα παρουσιάσουν στο πλαίσιο του Athens Photo World αποσπάσματα συνολικής διάρκειας 40 λεπτών από το ντοκιμαντέρ τους με τίτλο «Γιάννης».

Πρόκειται για μια δουλειά 19 χρόνων που φέρνει στο φως την απίστευτη επαγγελματική πορεία του Μπεχράκη και την εξέλιξη του σε έναν από τους πιο επιδραστικούς φωτορεπόρτερ των τελευταίων 30 χρόνων.

Buddy Squires: Το Δεκέμβριο 2000 πήγαμε στην Ιερουσαλήμ για να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με τους δημοσιογράφους που κάλυπταν την σύρραξη στη λωρίδα της Γάζας. Εκεί τυχαία συναντήσαμε τον Γιάννη Μπεχράκη. Ήταν μια δύσκολη περίοδος στη ζωή του Γιάννη, λίγους μήνες πριν είχε δεχτεί φονική επίθεση από τους αντάρτες στη Σιέρα Λεόνε, ο ίδιος είχε επιβιώσει αλλά φίλοι του φωτογράφοι δεν τα κατάφεραν. Πολύ γρήγορα καταλάβαμε πόσο χαρισματικός ήταν, πόσο ενδιαφέρον είναι να τον παρακολουθείς και ξεκινήσαμε να τον ακολουθούμε σε διάφορες αποστολές.

Ήταν τα στοιχεία που τον βοηθούσαν να επιβιώνει που τον έκαναν τόσο καλό φωτογράφο. Ο Γιάννης ήταν είχε μια τρομακτική αντίληψη που τον έκανε να καταλαβαίνει τι ακριβώς συνέβαινε γύρω του ανά πάσα στιγμή. Την ίδια ώρα που συζητούσε μαζί σου σε φιλικό επίπεδο ταυτοχρόνως είχε την ματιά του ανοιχτή σε 360 μοίρες. Είχε 6^ηαίσθηση για το ποια ήταν η «ιστορία», δηλαδή το θέμα γύρω του και πού πήγαινε αυτή, κάθε φορά. Αυτά λοιπόν, μαζί με ειδική εκπαίδευση, τον έκαναν και καλό φωτογράφο και ικανό να επιβιώνει κάθε φορά.

. Buddy Squires: Ο Γιάννης μπροστά σε μια υψωμένη κάνη όπλου δεν οπισθοχωρούσε αλλά ανταπαντούσε «Έχω δικαίωμα να είμαι εδώ και να κάνω τη δουλειά μου».

Kerstin Park-Labella: Είχε μάτια παντού. Καταλάβαινε τι γινόταν γύρω του, ήταν το ιδανικό άτομο για να ακολουθήσεις στον χώρο αν ήσουν δημοσιογράφος γιατί πήγαινε απευθείας στην καρδιά της ιστορίας που εκτυλισσόταν. Άκουγα ανθρώπους στις αποστολές να λένε «Θα στέκομαι δίπλα του, για να δω αυτό που βλέπει κι αυτός». Εντόπιζε αυτό που δεν έβλεπε κανένας άλλος, και στη γενική εικόνα αλλά στην εστίαση. Επίσης, ήταν καταπληκτικός χορευτής.

BD: Ο Γιάννης ήταν κάποιος που δεν μπορούσες να εκφοβίσεις. Ανάμεσα σε γενναίους ανθρώπους στεκόταν ακόμη ψηλότερος. Μπροστά σε μια υψωμένη κάνη όπλου δεν οπισθοχωρούσε αλλά ανταπαντούσε: «Έχω δικαίωμα να είμαι εδώ και να κάνω τη δουλειά μου».

Kerstin Park-Labella: Είχε μάτια παντού. Καταλάβαινε τι γινόταν γύρω του, ήταν το ιδανικό άτομο για να ακολουθήσεις στον χώρο αν ήσουν δημοσιογράφος γιατί πήγαινε απευθείας στην καρδιά της ιστορίας που εκτυλισσόταν.

KPL: Ο Γιάννης έβγαζε φωτογραφίες για να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους. Για να μας πει «Αυτό συμβαίνει. Εσύ τι θα κάνεις σχετικά;». Το ντοκιμαντέρ είναι μια δουλειά 19 χρόνων για να προβάλλει τον άνθρωπο που ήταν γενναίος αρκετά για να τραβήξει αυτές τις φωτογραφίες. Μεγαλώσαμε μαζί. Είναι ένα φιλμ για το πώς εξελίχθηκε ο Γιάννης και έγινε ικανός στο να αποτυπώσει όλες αυτές τις στιγμές με τις φωτογραφίες του, το πώς έγινε ο άνθρωπος που έγινε. Στο τέλος τα είχε όλα. Μια απίστευτη καριέρα, μια οικογένεια που τον στήριζε και τον αγαπούσε, είχε σταθερότητα. Η επαγγελματική του ζωή είναι μια κιβωτός, για όλους μας.