Η παράσταση ισορροπεί έξοχα ανάμεσα στο γέλιο και στη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Με όχημα τα μυστικά που, όπως τόσο εύστοχα τονίζεται, «δεν θάβονται εύκολα», καταφέρνει να φωτίσει με ευαισθησία και χιούμορ αλήθειες που όλοι αναγνωρίζουμε, αλλά σπανίως παραδεχόμαστε. Το σημείωμα του σκηνοθέτη, φορτισμένο με αγάπη για το είδος της κωμωδίας και βαθιά κατανόηση της καλλιτεχνικής ευθύνης, προετοιμάζει τον θεατή για ένα θέαμα που θέλει να συγκινήσει χωρίς να θυσιάζει τη γνησιότητα.

Η σκηνοθεσία του Αλέκου Ξανθάκη ξεχωρίζει για την καθαρότητα και την ακρίβεια της. Οι ρυθμοί, οι διαστάσεις των χαρακτήρων, οι μικρές λεπτομέρειες του έργου ζωντανεύουν πάνω στη σκηνή με τρόπο άμεσο και αληθινό. Τα σκηνικά της Ομάδας, καθώς και ο φωτισμός και ο ήχος, επίσης επιμέλεια του Αλέκου Ξανθάκη, χτίζουν μια ατμόσφαιρα πλήρως εναρμονισμένη με το ύφος της μαύρης κωμωδίας: οικεία, καθημερινή, αλλά με υποδόριο σκοτάδι.

Τα κοστούμια της Νέλλης Ξυδούς δίνουν χαρακτήρα, ενώ το πρόγραμμα και η αφίσα της Ελένης Τσιλινίκου, η επιμέλεια της Νικολέττας Παρασκευοπούλου και οι φωτογραφίες ολοκληρώνουν ένα άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα.

Στο επίκεντρο, φυσικά, οι ερμηνείες: Δημήτρης Μητροβασίλης, Φωτεινή Νιαβή, Τζένη Μπαρλαούρα, Αγγελική Πατσατζή, Κατερίνα Αντωνίου, Νίκος Καψοκέφαλος, Νικολέττα Παρασκευοπούλου, Νέλλη Ξυδούς, Σπύρος Καλλιανιώτης και Γιάννης Καννελόπουλος δημιουργούν μια δυνατή, δεμένη ομάδα. Ο καθένας συμβάλλει με ενέργεια, χιούμορ και συναίσθημα, αποδεικνύοντας τη σημασία του συνόλου σε μια θεατρική παραγωγή. Η χημεία της ομάδας και η συνέπειά της στις εναλλαγές ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό στοιχείο χαρίζουν στο έργο τη δύναμή του.

Το Θέατρο Περιγιαλίου συνεχίζει να αποδεικνύει ότι παραστάσεις υψηλής ποιότητας μπορούν να ανθίσουν και να αγαπηθούν πέρα από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Με συνέπεια, μεράκι και βαθιά πίστη στην τέχνη τους, οι άνθρωποί του τιμούν το κοινό και προσφέρουν θεατρικές στιγμές που αξίζει να θυμόμαστε.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές, τον Αλέκο Ξανθάκη και στη Νέα Σκηνή. Kαι, φυσικά, στην αεικίνητη Πολυξένη Ορκοπούλου.

Αντώνης Σουκαράς